اولین دوره جایزه عکس ۵ به کار خود پایان داد

مراسم اختتامیه جایزه بین‌المللی «عکس ۵» در اول تیرماه، همزمان با سال‌روز تولد عباس کیارستمی در موزه سینما با حمایت جین‌وست ایران برگزار شد.

آیین بزرگداشت کیارستمی و جایزه بین‌المللی عکس پنج، با حضور علاقه‌مندان و هنرمندان صاحب ‌نام همچون علی رفیعی، لیلی گلستان، فاطمه معتمدآریا، همایون ارشادی، ابوالفضل جلیلی، سروش صحت، آزیتا حاجیان، محمد علی سجادی، سینا جعفریه مدیر گالری ثالث، و برخی دیگر از چهره‌های فرهنگی و هنری و بسیاری از اهالی رسانه برگزار شد.

 جشنواره عکس پنج ادای دینی به سال‌ها فعالیت‌ هنرمند فقید عباس کیارستمی بود که در طی سال‌های متمادی به شهرت جهانی دست یافت.

در این رخداد هنری، تندیس نمادینی از کیارستمی که با عناصر خاص یعنی همان عینک دودی معروف، دوربین عکاسی و حالت دست‌ها ساخته شده، در این گردهمایی رونمایی شد و پس از آن به گنجینه موزه سینمای ایران پیوست. علاقه‌مندان می‌توانند از این تندیس که با حمایت جین وست ایران و توسط هنرمند مجسمه‌ساز احمد عرب‌بیگی ساخته شده است در موزه سینمای ایران دیدن نمایند.

برگزاری جشنواره عکس ۵

 شورای سیاست‌گذاری این رخداد در تصمیم داشت تک درخت دماوند، درختی که برای سال‌ها سوژه‌ی مهم‌ترین عکس‌های عباس کیارستمی بود را به ثبت ملی برساند و ساخت تندیس کیارستمی را به عنوان یادمانی از این چهره‌ی شاخص ملی و بین‌المللی بر عهده گیرد که در ادامه تصمیم به برگزاری جشنواره عکس ۵ گرفت.

اولین دوره جشنواره عکس ۵ درباره عکس‌های دوران قرنطینه پس از شیوع بیماری کرونا در جهان بود که شامل ویدئو آرت و عکس می‌شد و هیئت داوری این جشنواره را لیلی گلستان (رئیس هیئت داوران)، فرهود نصیری، ابراهیم عرب بیگی، علی میرعمادی و آیتای شکیبافر در این دوره بر عهده گرفتند.

 شرکت کننده‌ها در این جشنواره محدودیتی سنی نداشتند. لازم به ذکر است این جشنواره‌ هر سال در همین تاریخ با رویکردهای مختلف برگزار می‌شود.

جشنواره عکس ۵ در تاریخ ۲۱ خرداد سال ۱۳۹۹ با موضوع تاثیر دوران قرنطینه بر انسان معاصر شروع به کار کرد، که در این دوره  حدود ۱۷۲۹ اثر از ۴۸۵ عکاس برای این جشنواره ارسال شد. این هنرمندان از کشورهای ایتالیا، استرالیا، افغانستان، هندوستان، امریکا و… شرکت کرده بودند.

عکس‌های ارسالی از نظر مفهموم، خلاقیت و تکنیک بسیار حرفه‌ای و تاثیرگذار بودند. از میان عکس‌های ارسالی، ۵۱ اثر برگزیده، با تصمیم‌ شورای سیاست‌گذاری در این مراسم نمایش داده شد. پس از این مراسم، ۵۱ عکس به همراه ۵ ویدئو آرت در تاریخ ۶ الی ۱۱ تیرماه در  گالری ثالث به نمایش گذاشته می‌شود.

بخش مهم مراسم عکس ۵ به نقد و بررسی کیارنگ علایی درباره آثار دو عکاس ایتالیایی و ایرانی اختصاص داشت. این عکاسان با شروع کرونا حاضر شدند در محیط‌های مشکوک، این خطر را به جان بخرند و از تقابل مرگ و زندگی قاب‌هایی جاودانه خلق کنند.

در این گردهمایی هنرمندانی همچون دکتر علی رفیعی کارگردان سینما و تئاتر و ابوالفضل جلیلی، کارگردان سینما، از چهرهای مطرح هنری در مورد خوی و سرشت کیارستمی سخنرانی کردند.

 علی رفیعی گفت: در همان روزهای آغازین دوستی با کیارستمی بحثی در مورد نگاه شکل گرفت. کیارستمی می‌گفت اصل هنر در نگاه است، اما ما ایرانی‌ها نگاه می‌کنیم اما نمی‌بینیم. درحالی‌که بین دیدن و نگاه کردن تفاوت زیادی است.

در ادامه رفیعی بیان کرد: یادم می‌آید کیارستمی ناگهان پاکت سیگار من را از روی میز برداشت و گذاشت داخل جیبش و گفت چند سال است که این سیگار را می‌کشی؟ گفتم ۲۰ سال. گفت گرافیکش را تعریف کن و من نتوانستم سیگار را توصیف کنم. کیارستمی پاکت را روی میز گذاشت و گفت این است فرق بین دیدن و نگاه کردن؛ باید چه کار کنیم تا نگاه کردن تبدیل به دیدن شود و این کار هنرمند است.

رفیعی همچنین گفت: هر فیلمی که از کیارستمی دیدم و هر بحث و گفتگویی که با او داشتم موید یگانگی نگاه و بینش کیارستمی به جهان اطرافش بود. در گفتگو با عباس کیارستمی چیزهای زیادی از جمله بینش او را یاد گرفتم. این که بتوان روزمرگی‌های زندگی را به گونه‌ای نشان داد تا آدم‌ها چیزهایی را که ندیده‌اند را ببینند. آثار کیارستمی به شدت آموزنده است و مهم این است که ما چطور آنها را نگاه می‌کنیم.

در ادامه این مراسم ابوالفضل جلیلی نیز گفت: دو فیلم من را به وجد آورد که ناخودآگاه برای آنها دست زدم. یکی فیلم ۱۵ دقیقه‌ای «هم‌سرایان» بود که از نظرم هنوز بهترین فیلم کیارستمی است و دیگری فیلم «خانه دوست کجاست». دومین باری که این فیلم را دیدم، گفتم کیارستمی تنها کسی است که اگر ۱۰ نفر دستشان را داخل منجلاب کنند، کیارستمی جواهر بیرون می‌آورد.

فیلم مستند تک درخت عباس کیارستمی به کارگردانی مهدی شادی‌زاده در این همایش اکران شد. این فیلم روایت تک درخت دماوند و شرحی در ساخت تندیس و اهمیت این تک درخت در زندگی هنری کیارستمی است.

در انتهای  مراسم لیلی گلستان، فاطمه معتمدآریا و سیروس الوند برای اهدای جوایز به صحنه رفتند و برگزیدگان این رویداد به این ترتیب معرفی شدند: عبدالرحمان مجرد نفر چهارم، محمد معتمدی از نیویورک نفر سوم، محمد نظری از زنجان نفر دوم و سورنا جوانی نفر اول این دوره از جشنواره بودند.

به نفر اول این جشنواره سورنا جوانی ۲ میلیون تومان به همراه  تندیسی از دست طلای کیارستمی تعلق گرفت، به نفر دوم یک میلیون و پانصد هزار تومان و به نفر سوم یک میلیون تومان اهدا شد.

لازم به یادآوری است این جشنواره با همت جین وست مدیر پروژه هنری، مهدی و علیرضا شادی‌زاده دبیر جشنواره، احمد عرب‌بیگی مجسمه‌ساز، بیتا فکور مشاور جشنواره، سیامک باحجب مدیر اجرایی، غزاله سعادتی مشاور رسانه جشنواره، موسسه پیشرو پارسیان امرداد مجری طرح، ساسان توکلی فارسانی عکاس پوستر برگزار شد.

کیارستمی در کالبد تک درخت دماوند

عباس کیارستمی فیلم‌ساز سرشناس ایرانی در ﻓﺼﻮل ﻣﺨﺘﻠﻒ سال از تک درختی واقع در روستای ارو ﻋﮑﺎﺳﯽ ﮐﺮده اﺳﺖ در واقع تک درخت معروفی که در عکس‌های زیبای کیارستمی می‌بینیم قدمتی ۵۰۰ ساله دارد که یکی از نمادهای ویژه در آثارش به حساب می‌‌آید.

روستای آرو در صد کیلومتری شهر تهران و در غربی‌ترین نقطه از شهرستان دماوند واقع شده است. این روستا به علت قرارگرفتن در دامنه کوه و ارتفاع بالا نسبت به زمین‌های اطراف دارای چشم‌اندازی بی‌نظیر است. در دامنه این رشته کوه‌ها  تک درخت اُرس یا سرو کوهی، یک درخت بومی ایرانی روییده است که نگاه این هنرمندان برجسته را به خود جذب کرده بود.

هر چند دو درﺧﺖ در ﻣﻮﻗﻌﯿﺖ‌ﻫﺎی ﻣﺨﺘﻠﻒ ﻣﻮرد ﺗﻮﺟﻪ ﻋﺒﺎس ﮐﯿﺎرﺳﺘمی ﺑﻮده ﮐﻪ ﯾﮑﯽ ﺑﯿﺶ از دﯾﮕﺮی ﻣﻨﺒﻊ اﻟﻬﺎم اﯾﻦ ﮐﺎرﮔﺮدان ﺳﺮﺷﻨﺎس واقع شده اﺳﺖ. تک درختی که در پوستر و “فیلم خانه دوست” می بینیم واقع در استان گیلان است که در حال حاضر اثری از آن یافت نشده است اما تک درخت معروف که سوژه عکس‌های کیارستمی است همان درخت ارس واقع در روستای آرو است که ﺑﻪ ﻧﻈﺮ می‌رسید ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﺷﺮاﯾﻂ ﺧﺎص درﺧﺖ، اﻣﮑﺎن ﺛﺒﺖ ﻣﻠﯽ آن ﺗﻮﺳﻂ ﻣﯿﺮاث ﻓﺮﻫﻨﮕﯽ وﺟﻮد دارد.

بی‌شک نگاه خاص کیارستمی به عکاسی از طبیعت و عکس‌های لانگ‌شات این فیلم‌ساز فقید فوق‌العاده بوده است. آثار این هنرمند شاخص مبتنی بر سادگی است که همین مساله او را به هنرمندی متفاوت و صاحب سبک تبدیل کرده است. نگاه تیزبین و حساس او نسبت به ساده ترین جزییات و تبدیل کردن آن به امری زیبا‌شناسانه او را در تمامی حوزه‌ها برجسته و نامدار کرده است.

ویژگی شاخص این عکس‌ها، هنر مینیمالی است که بر پایه سادگی، سبکی خاصی را در عکاسی طبیعت به خصوص در تقابل سفید و سیاه در روزها برفی نشان می‌دهد که در یک زمینه ساده، منحصر به فرد است. بطور کلی عباس کیارستمی کسی بود که برف را وارد عکاسی ایرانی کرد و از این نظر عکاسی ما کاملا مدیون اوست. نگاه مینمال او در تمام آثارش بخصوص عکس هایش کاملا مشهود بود و تک درخت ارس به عنوان این نماد یادآور آثار جاودانه این استاد بزرگ در یادها خواهد ماند.

همین امر باعث شد تک درخت ارس در شهرستان دماوند به عنوان یکی از نمادهای آثارعکاسی این هنرمند نامدار در جهان شناخته شود، از این رو مهدی شادی زاده جوان عکاس و مستند ساز در ﺣﺪود دو ﺳﺎل ﭘﯿﺶ زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﻣﺴﺘﻨﺪ “ﻫﻤﺮاه ﺑﺎ ﺑﺎد” را ‌می‌ساخت تصمیم گرفت درﺧﺘﯽ را که در ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ ﻋﮑﺲ‌ﻫﺎی ﺳﻔﯿﺪ ﺑﺮﻓﯽ ﮐﯿﺎرﺳﺘﻤﯽ اﺳﺖ را پیدا و آن را ﺛﺒﺖ جهانی ﮐﻨد زﯾﺮا همین درخت در ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ آثار برفی  جایگاهی ویژه داشت.

جین وست ایران با همکاری موسسه فرهنگی هنری پیشرو پارسیان امرداد در راستای حفظ میراث فرهنگی و مسئولیت اجتماعی در جهت حفاظت از سرمایه‌های هنری ایران در نظر دارد تا تک درخت را به یادبود از کیارستمی ثبت میراث فرهنگی کند تا این یادگار گران برای همیشه در سرزمین ما ماندگار بماند.

همچنین قرار است اطراف تک درخت حفاظ کشیده شود تا به این درخت معروف و مجسمه آسیب وارد نشود زیرا این درخت قدمت چندین ساله دارد و وظیفه همه ایرانیان است تا از آن مراقبت کنند.

شرکت جین وست قصد دارد با ایجاد یک ورودی در محوطه این تک درخت فضای مناسبی را برای گردشگران فراهم کند تا علاقمندان بتوانند به راحتی از این درخت بازدید کنند.

این پروژه بین المللی با تلاش‌های مهدی شادی زاده و حمایت جین وست، درختی را که ﻣﻨﺒﻊ اﻟﻬﺎم ﮐﯿﺎرﺳﺘﻤﯽ بود را با استناد به ﻋﮑﺲ‌ﻫﺎی کیارستمی و تایید دوﺳﺘﺎن ﻧﺰدﯾﮏ و ﺻﻤﯿﻤﯽ او مانند ساسان توکلی فارسانی پیدا کرد که ﺧﻮﺷﺒﺨﺘﺎﻧﮫ درﺧﺖ واﺟﺪ ﺷﺮاﯾﻂ ﺛﺒﺖ ﺑﻮد، از این رو ﮐﺎرھﺎی ﺛﺒﺖ شهرستان اﻧﺠﺎم و ﭘﺮوﻧﺪه ﺑﺮای ﺛﺒﺖ ﻣﻠﯽ ارﺳﺎل شد.

تیر ﻣﺎه سال ۹۷ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻣﻬﺪی ﺷﺎدی زاده در ﻣﺮاﺳﻢ روﻧﻤﺎﯾﯽ از ﻓﯿﻠﻤﺶ ﺧﺒﺮ داد ﮐﻪ ﺗﮏ درﺧﺖ با نامه‌نگاری‌های بسیار ثبت میراث فرهنگی رسیده است و در آﯾﻨﺪه ای نزدیک اﺣﻤﺪ ﻋﺮب ﺑﯿﮕﯽ ﺳﺎﺧﺖ ﻣﺠﺴﻤﻪ ﻋﺒﺎس ﮐﯿﺎرﺳﺘﻤﯽ را آﻏﺎز خواهد کرد و قرار است این مجسمه در زیر تک درخت نصب شود.

احمد عرب بیگی مجسمه ساز جوانی که در ساخت تندیس های هایپر رئالیستی تبحر خاصی دارد تا امروز تندیس‌هایی از مهدی بازرگان، مارتین لوترکینگ، مهدوی کنی، محمدعلی رجایی و محمد ابراهیم باستانی پاریزی را با همین تکنیک انجام داده و در اختیار موزه مشاهیر ایران و موزه باستانی پاریزی قرار داده است، اما این بار با المان‌هایی خاص تندیسی از کیارستمی ساخته است، عینک معرف این هنرمند، دوربین عکاسی و حالت دستها در تندیس بیانگر همان سبک مینمالیستی  کیارستمی است که در این پروژه بین المللی دیده می‌شود.

جنس این تندیس بتن گلاسه سنگ و ابعاد آن ۱/۱ اندازه طبیعی است که نصب قطعات و نصب روی پایه انجام شده است و این مجسمه آماده نصب در زیر تک درخت است .ساخت تندیس کیارستمی قرار بود اواخر بهمن ماه ۹۸ به پایان رسد و زیر تک درخت نصب شود، اما با ورود بیماری کرونا در ایران این پروژه به تعویق افتاد، شهرام شریفی مدیر کل سازمان میراث فرهنگی شهرستان دماوند ورود به این محل را به دلیل جلوگیری از شیوع کرونا در روستای آرو ممنوع اعلام کرد و به همین دلیل مجسمه در سال جاری نصب خواهد شد.

با توجه به اینکه این درخت ﻫﻤﺎن درﺧﺘﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ روی ﺳﻨﮓ آرامگاه ﮐﯿﺎرﺳﺘﻤﯽ ﻧﯿﺰ طراحی ﺷﺪه است می‌توان گفت فضای خلق شده می‌تواند محلی برای یادبود این هنرمند فقید نیز باشد.

در عین حال و در طی فرآیند این پروژه هنری شرکت جین وست، مستندی توسط مهدی شادی زاده درباره تک درخت ساخته شده که تمامی مراحل این پروژه در مستند آورده شده است و با این کار تمامی اتفاقات ثبت و به یادگار خواهد ماند. مستند تک درخت کیارستمی طی مراسمی با حمایت هنر و تجربه در موزه سینما نمایش داده خواهد شد.

درواقع ثبت این درخت زیبا با تلاش مهدی شادی زاده، احمد عرب زاده مجسمه ساز، شرکت جین وست مدیر هنری پروژه، بیتا فکور مجری طرح، ابراهیم عرب بیگی مشاور طرح، سیامک باحجب مدیر کل تولید، غزاله سعادتی مدیر روابط عمومی  در طی این پروژه انجام شده است که ادای دینی است اندک به تلاش‌های هنری عباس کیارستمی در طی سال‌های متمادی که به شهرت جهانی دست یافت.

عباس‌کیارستمی (زاده ۱ تیر ۱۳۱۹ تهران – درگذشته ۱۴ تیر ۱۳۹۵ پاریس) کارگردان، فیلمنامه‌نویس، تدوین‌گر، عکاس، تهیه‌کننده، گرافیست و کارگردان هنری بین‌المللی، همچنین نویسنده و نقاش ایرانی بود که از چهره‌های تأثیرگذار فیلم‌سازی در سینمای جهان به‌شمار می‌آید.

در بخشي از کتاب سینما دیگر به نقل از او آمده است: «براي اين‌که جهاني باشي، لازمه‌اش اين است که وطني باشي. يعني محلي باشي؛ مال منطقه‌اي باشي، اصالتي داشته باشي، ريشه‌اي داشته باشي، اما نگاهت به جهان و امور جهان نگاه گسترده‌اي باشد. واقعيت اين است که هرچند بايد با نگاه جهاني انديشيد، اما تعارف نداريم، اگر ما عميقاً به مسائل خودمان فکر کنيم، در واقع جهاني انديشيده‌ايم. »

راز موفقیت کیارستمی خلق دنیا و قواعدی بود آوانگارد که خاص شخصیت هنری و متفاوت وی بود درست شبیه درختی که ریشه در خاکی اصیل دارد و با یک ماهیت بومی سبز می‌شود و ثمر همان ریشه کهن را می‌دهد. شاید کیارستمی همان تک درخت دماوند بود.

شرکت جین وست در ایران بیش از ۱۱ سال سابقه فعالیت در صنعت پوشاک در حال حاضر جزء بزرگترین شرکت‌های خصوصی حاضر در این صنعت است  که در راستای ارزش‌گذاری پروژه‌های فرهنگی و هنری در ایران فعالیت‌های گسترده‌ای را  آغاز و سرمایه گذاری کرده است.

همکاری خالق زی زی گولو و جین وست

همکاری خالق زی زی گولو و جین وست

تاریخ عروسک سازی به زمانی باز می‌گردد که مردم دریافتند، ارتباط احساسی خود را می‌توانند با عروسک بیان کنند. صدها سال پیش مصر باستان نخستین عروسک‌ها را با چوب و پاپیوروس ساخت. پس از آن یونانی‌ها عروسک را از موم و گچ ساختند و در پی آنان، چینی‌ها که خود را خالق عروسک سازی می‌دانند، عروسک‌ها را از چینی و پلاستیک ساختند.

اگرچه در آغاز دوره اسلامی در ایران تا قرن چهار، اطلاعاتی از عروسک سازی و نمایش عروسکی در دست نیست، اما پس از قرن پنجم خورشیدی، حضور عروسک بازی در شعرهای کلاسیک به چشم می‌خورد. از این رو ممکن است در دوره‌ای نمایش عروسکی در میان مردم منع بوده و پس از سال‌ها رونق گرفته است.

شواهد تاریخی نشان می‌دهد که از گذشته مردم ایران اندیشه، احساسات و عواطف خود را در ساخت عروسک القا می‌کردند. به این ترتیب در تاریخ، شخصیت‌های عروسکی همچون چُمچَه گلین از آذربایجان و کترا گیشه از گیلان، جزء انکارناپاذیری از آیین و مراسم‌های محلی قرار گرفتند.

چمچه گلین به معنای عروس باران و کترا گیشه به معنای کفگیر عروسکی، هر دو از قاشق‌های چوبی ساخته می‌شدند و معمولا خانم‌ها برایشان لباس‌های عروسکی می‌دوختند. در نهایت در طی مراسمی آواز‌هایی همچون دعا برای باران سر می‌داند و عروسک‌های چوبی را تکان می‌دادند.

به مرور زمان خیمه شب بازی در ایران شکل گرفت که همچنان یکی از نمایش‌های عروسکی محبوب کودکان است. این نمایش عروسکی متشکل از یک صندوق بزرگ، یک یا چند عروسک نخی، کمانچه و تمبک بود که با حضور شخصیت قهرمانی، یک داستان طنز شکل می‌گیرد.

معمولا عروسک‌های خیمه شب بازی ساختاری ساده دارند که در گذشته با چند تکه پارچه و چوب می‌ساختند. همچنین شمایل صورت انسان به زنده شدن عروسک در نمایش‌ها تاثیر دارد.

همچنان خانم‌ها و آقایانی در شهرها و روستاهای ایران به شغل عروسک سازی مشغول هستند و از این راه کسب درآمد می‌کنند. در واقع این عروسک‌های دست‌ساز نه تنها با خود قصه‌ای به همراه دارند، بلکه فرهنگ و آیین همان منطقه را نیز به همراه دارند.

در دهه‌های گذشته تلویزیون نقش فعالی در میان خانواده‌ها داشته است. از این رو برنامه‌های عروسکی کودک نه تنها توجه کودکان، بلکه بزرگسالان را به خود جلب می‌کرد و خاطرات خوشی را در ذهن همگان می‌ساخت که در این میان می‌توان به برنامه‌های طلایی کودک و نوجوان در دهه ۶۰ و ۷۰ اشاره کرد.

در این میان، عادل بزدوده متولد سال ۱۳۳۵، نویسنده، مدرس، کارگردان نمایش عروسکی و عروسک‌ ساز تاثیر بزرگی در جامعه عروسک سازی و هنر گذاشته است. بزدوده در رشته نمایش عروسکی از دانشکده هنرهای دراماتیک دانشگاه هنر تهران فارغ‌ التحصیل شده و نزدیک به نیم قرن مشغول به حرفه عروسک سازی می‌باشد.

عادل بزدوده را می‌توان پدر عروسک‌های دهه ۶۰ و ۷۰ نامید. از ساخته‌های به یاد ماندنی او می‌توان به عروسک زی‌ زی گولو، پسرخاله، عروسک‌های شهر موش‌ها، خونه مادربزرگه و الو الو من جوجوام اشاره کرد.

 

عادل بزدوده تنها با قیچی و فوم عروسک‌ها را نمی‌سازد، بلکه عروسک‌ها را خلق می‌کند و با آن‌ها زندگی می‌کند. از طرح اولیه، نام گذاری و ساخت نهایی و ارائه عروسک‌ها، مراحل زنده شدن عروسک‌ها شکل می‌گیرد و همین توجه به جزئیات باعث ماندگاری بیشتر آن‌ها می‌شود.

عادل بزدوده از داماد خانواده برومند است و همکاری او با مرضیه برومند باعث خلق اثرهای به‌یادماندنی در عرصه برنامه کودک و نوجوان در تلویزیون و سینما شده است.

در سال ۱۳۹۸ گروه جین وست طی همفکری و همکاری با یکدیگر تصمیم گرفتند تا خاطره خوشی برای گروه سنی کودک تا بزرگسال در یلدای ایرانی بسازد. از این رو عادل بزدوده خالق عروسک‌های ماندگار کودک و نوجوان طی همکاری با برند جین وست، تمام عروسک‌های فرازمینی کمپین یلدای امسال را ساخت.

بزدوده و گروهش طی ماه‌ها تلاش، هفت شخصیت سیاره خیالی ماخونیک را با ظرافت و زیبایی خلق کردند که تاثیر شگفت آن را می‌توان در توجه عموم به عروسک‌های حاضر در فروشگاه‌های جین وست مشاهده کرد.

 

همکاری جین وست و پدر عروسک‌ها، عادل بزدوده باعث شد که طرح شخصیتی چاقری عطاردوند، لامپرتی پلوتون‌کو، چلواری زحل‌آبادی، کودری مریخچی، ژاکاردی اورانوس‌پور، بامبلی نپتون‌زاده و اشبالتی به عروسک تبدیل و دارای یک شخصیت زنده شوند.

آرزوی دارم یک توپ جام جهانی ۲۰۱۸ داشته باشم

آرزوی دارم یک توپ جام جهانی ۲۰۱۸ داشته باشم

اکثر کسانی که عاشق فوتبال هستند، از کودکی علاقه زیادی به کارتون فوتبالیست‌ها داشتند. قهرمان کودکی اکثرمان سوباسا و کاکرو بود و همیشه بین طرفداران این دو بازیکن خیالی دعوا بود. اما اول و آخر می‌دانستیم وقتی وسط کارتون یکی از فوتبالیست‌ها در هوا می‌ماند و باید تا هفته بعد منتظر می‌ماندیم که چه کسی برنده می‌شود، ته دلمان می‌دانستیم تیمی برنده می‌شود که به آرزوی برد خود ایمان داشته است.

برخلاف همه، که با هیاهو و شور و حال به دنبال نتیجه‌ی نهایی بازی‌های جام جهانی روسیه از تلویزیون بودند، چشم‌های باهوش و نگران او توپِ فوتبال رسمی فیفا را روی چمن‌های استادیوم، دنبال می‌کرد.

 اشتیاق و آرزوی داشتن یکی از آن توپ‌ها، مثل پروانه‌‌ای در سینه‌اش ‌پَر می‌زد و خیال آن، لحظه‌ای آرامش نمی‌گذاشت. شب‌های جنجالی و پر از فریادِ پیروزی‌های تیم ملی ایران، با آرزوی توپ بازی‌های جام جهانی به خواب می‌رفت.

خودش با آن زبان بامزه‌ی کودکانه‌اش تعریف می‌کرد که برای خرید، به همراه مادر و پدرش اتفاقی به یکی از فروشگاه‌های جین‌وست رفته و صندوق آرزوها را دیده بود. چشمانش برقی زده و در دلش این بار پروانه‌ای از امید پریده بود.

توپ فوتبال جام جهانی، آرزوی معصومانه‌ی پسرک پر شر و شوری بود که جین‌وست‌ برآورده‌اش کرد. بله آرزوها این‌گونه برآورده می‌شوند.

جین وست در بهمن ماه ۹۷ جنبشی به نام آرزوهاتو صدا کن راه اندازی کرد و در همان روزها پسر بچه‌ای به همراه مادرش، خانم معصومه خمسه‌حسن‌زاده، وارد یکی از فروشگاه‌های جین وست شد و آرزوی خود را روی برگه آرزوهاتو صدا کن نوشت. آرزوی او یک توپ جام جهانی سال ۲۰۱۸ بود که در تاریخ ۸ اسفند سال ۹۷ جین وست با افتخار آرزوی او را برآورده کرد. شما هم آرزوهایتان را باور کنید و شاهد تحقق‌اش باشید. به همین سادگی!

خوشحالی را از برق چشم‌ها بخوان

خوشحالی را از برق چشم‌ها بخوان

خانم‌ها عاشق خرید و لباس هستند. اگر تمام دنیایشان لباس نباشد، باز هم لباس‌هایی است که بیشتر از هر چیز دوست دارند. خانم‌ها وقتی ناراحت و کسل هستند، راه حلی به نام “خرید درمانی” دارند و بین خودشان می‌گویند: « برو خرید کن تا حال دلت بهتر بشه.» خانم هانیه قاسمی قصه ما هم از این قائده مستثنی نبود و او می‌دانست که جین‌وست حال دلش را خوب خواهد کرد.

همانطور که داشت در فروشگاه چرخ می‌زد، چشم‌اش به یک کاپشن زرشکی رنگ زیبا افتاد. چشمانش از شادی برق زدند. بیشتر خانم‌ها عاشق رنگ قرمز و زرشکی هستند! به سمت کاپشن رفت، سایزها را بررسی کرد، اما فروشگاه سایز مورد نظرش را تمام کرده بود.

تو همین فکرها بود که چشم‌اش به صندوق آرزوها افتاد، فرصت بدی نبود، به سمت جعبه آروزها رفت و کاپشن زرشکی دلبر را آرزو کرد. آرزوها به همین شکل هستند. در ظاهر یک برق به چشم آدم می‌آیند و در ظاهر یک لبخند می‌گذرند.

جین وست در بهمن سال ۹۷ تصمیم گرفت جنبشی یه نام آرزوهاتو صدا کن راه اندازی کند. چون دوست داشت برق شادی را در چشمان همه ببیند.

گاهی فرقی نمی‌کند که چند سالت است. هر سن و سالی که باشی، هر زمانی که به آرزویت برسی، خوشحال می‌شوی و برقی در چشمانت نمایان می‌شود. خانم هانیه قاسمی یکی از همان مشتریان خوش‌شانسی بود که جین وست موفق شد همان برق جذاب خوشحالی را در چشمانش بیاندازد.

او آرزوی یک کاپشن زرشکی را در یکی از فروشگاه‌های جین وست روی یک برگه کاغذ نوشت و در اردیبهشت سال ۹۸ به آرزوی خود رسید.